هدف از این پژوهش مقایسه عملکرد افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی پارانوئید با افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی غیرپارانوئید و افراد سالم در حافظه یادآوری و بازشناسی می باشد. به همین منظور، تعداد 14 نفر بیمار اسکیزوفرن پارانوئید، 14 نفر بیمار اسکیزوفرن غیرپارانوئید و 14 نفر از افراد سالم به صورت نمونه گیری در دسترس از بین مردان انتخاب شده و تکلیف کامپیوتری مربوط به حافظه یادآوری و بازشناسی بر روی آنها اجرا شد. نتایج با استفاده از روش آماری علامت یابی و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.تحلیل های آماری گویای تفاوت معنی دار بین افراد سالم و بیماران اسکیزوفرنیک (پارانوئید و غیرپارانوئید) در یادآوری کلی آنها بود. در بین سه گروه، بیماران اسکیزوفرن پارانوئیدی در مقایسه با بیماران اسکیزوفرن غیر پارانوئیدی، لغات دارای بار تهدیدکننده بیشتری را نسبت به لغات خنثی به خاطر آوردند. همچنین بین بیماران و افراد سالم از نظر حساسیت نسبت به بازشناسی، تفاوت معنی داری به دست آمد؛ اما سه گروه از نظر سوگیری پاسخ در بازشناسی، تفاوت معنی داری با همدیگر نداشتند. هر چند، نمره بالای سوگیری پاسخ بیماران اسکیزوفرن پارانوئیدی نشان داد که این افراد به صورت محافظه کارانه ای عمل نموده اند.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر مقایسه نقص نگهداری توجه در بیماران اسکیزوفرنیای پارانوئید، اسکیزوفرنیای آشفته و افراد بهنجار است.روش: تعداد |n=20  بیمار مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی پارانوئید، |n=20 بیمار مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی آشفته از بیمارستان های فیض و اصفهان به روش نمونه گیری دردسترس و |n=20 نفراز افراد بهنجارازدانشگاه اصفهان به روش تصادفی انتخاب شدند. برای بررسی نگهداری توجه دراین بیماران،شکل کامپیوتری آزمون نگهداری توجه (CPT) اجرا شد.یافته ها: نقص توجه در بیماران اسکیزوفرنی شدیدتراز افراد بهنجار بود. مقایسه دو گروه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا نیز نشان داد که گروه اسکیزوفرنی آشفته در مقایسه با گروه پارانوئید ضعیف تر عمل کردند.نتیجه گیری: نارسایی های شناختی در بیماران اسکیزوفرنی عمیق ترازافراد بهنجارمی باشد. همچنین بیماران آشفته نقایص شناختی بسیار جدی تری در مقایسه با بیماران پارانوئید نشان می دهند.

مقدمه: افکار پارانوئید از نشانه های شایع در اختلالات طیف اسکیزوفرنی است و شواهد از نقش عوامل شناختی در این افکار حکایت دارند. هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی افکار پارانوئیدی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بر اساس سوگیری های شناختی و خود تأملی انجام گرفت. روش: روش پژوهش حاضر، همبستگی و از نوع پیش بینی است. تمام بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان های روان پزشکی ایثار و فاطمی شهر اردبیل در نیمه دوم سال 1396 جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند. تعداد 126 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی از بین جامعه آماری حاضر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در مطالعه حاضر شرکت کردند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه افکار پارانوئیدی، مقیاس سنجش سوگیری های شناختی دیووس، مقیاس خودتأملی و بینش استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که افکار پارانوئید با سوگیری های نتیجه گیری شتاب زده، انعطاف ناپذیری باور، توجه به تهدید، اسناد بیرونی، مشکلات شناخت اجتماعی، مشکلات شناختی ذهنی و رفتارهای ایمنی و نمره کلی سوگیری های شناختی ارتباط مثبت ولی با خودتأملی ارتباط منفی دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که سوگیری های شناختی 57 درصد و خودتأملی 36 درصد از کل واریانس افکار پارانوئید بیماران اسکیزوفرن را تبیین می کند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد که سوگیری های شناختی در تفکر و خودتأملی پایین می توانند از عوامل پیش بینی کننده افکار پارانوئیدی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی باشند؛ بنابراین مداخلات شناختی متمرکز به این متغیرها می تواند گام مهمی در کاهش افکار پارانوئید این بیماران باشد.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اختلالات زبان در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیای مزمن پارانوئید و غیر پارانوئید در مرکز روانپزشکی رازی صورت گرفته است.روش بررسی: در این پژوهش با استفاده از آزمون زبانپریشی فارسی، اختلالات زبان در 40 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنیا با نشانه های نوع مداوم (مزمن) که به دو گروه 20 تایی (پارانوئید و غیر پارانوئید) زن و مرد تقسیم شده بودند، بررسی و مقایسه شد. نمونه های مورد مطالعه در هر دو گروه از نظر متغیرهای جنس، سن، میزان تحصیلات، طول مدت بیماری، مدت اقامت در بخشهای بستری دراز مدت، همتاسازی شدند. مهارتهای زبانی مورد ارزیابی در آزمون فوق، عبارت بودند از: روانی گفتار آزاد، روانی گفتار توصیفی، کیفیت گفتار آزاد، کیفیت گفتار توصیفی، درک شنیداری، بیان شفاهی، درک زبان نوشتاری، نوشتن، تکرار و میزان واژگان. داده های بدست آمده با استفاده از برنامه آماری SPSS برای ویندوز تحلیل آماری شد.یافته ها: یافته های حاصل از این پژوهش نشان داد که در تمام بیماران، امتیاز کلی مربوط به مهارتهای زبانی آزمون فوق، پایین تر از افراد سالم است و بیشترین کاهش مربوط به بخشهای کیفیت گفتار توصیفی، روانی گفتار توصیفی و میزان واژگان است.نتیجه گیری: بیماران پارانوئید در قیاس با بیماران غیر پارانوئیدی در بخشهای روانی گفتار توصیفی، درک شنیداری، بیان شفاهی، میزان واژگان و امتیاز کلی آزمون، تفاوت معنی دار آماری نشان دادند. در بین متغیرهای دموگرافیک، تنها متغیر میزان تحصیلات با برخی از بخشهای آزمون ارتباط معنی داری را نشان داد.

هدف پژوهش حاضر مقایسه بازشناسی بیان چهره ای هیجان و پردازش شناختی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی (آشفته و پارانوئید) و افراد بهنجار می باشد. روش پژوهش حاضر علی– مقایسه ای است. نمونه پژوهش شامل 60 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی (30 نفر پارانوئید و 30 نفر آشفته) و 30 نفر از افراد بهنجار که از لحاظ جنس، سن و تحصیلات با گروه بیمار همتا شده بودند، با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از آزمون بازشناسی بیان چهره ای هیجان، آزمون حافظه وکسلر، آزمون استروپ و پرسشنامه پردازش اطلاعات استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین سه گروه در بازشناسی بیان چهره ای هیجان تفاوت معنی دار وجود دارد و افراد مبتلا به اسکیزوفرنی در بازشناسی چهره ای هیجان نقص دارند. همچنین افراد مبتلا به اسکیزوفرنی پارانوئید از نظر متغیر فوق بهتر از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی آشفته عمل کردند. علاوه بر این، بین سه گروه در سرعت پردازش، پردازش اطلاعات و حافظه کلامی و غیرکلامی تفاوت معنادار وجود داشت. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی از نوع آشفته از نظر متغیرهای پردازش اطلاعات، حافظه کلامی و غیرکلامی نسبت به دو گروه دیگر در وضعیت پایین تری قرار داشتند، از لحاظ سرعت پردازش افراد بهنجار در وضعیت بالاتر نسبت به دو گروه دیگر قرار داشتند. نقص در بازشناسی بیان چهره ای هیجان و پردازش شناختی در بیماران اسکیزوفرنی عمیق تر از افراد بهنجار می باشد، همچنین این نقایص در بیماران آشفته برجسته تر از بیماران پارانوئید می باشد. این نتیجه ها تلویحات مهمی برای پیگیری و درمان مبتلایان به اسکیزوفرنی دارد.

زمینه و هدف: روش های مراقبت از خود در مقابل توهم شنوایی می توانند آشفتگی های ناشی از توهم را در مددجویان اسکیزوفرنیک کاهش دهند. هدف این پژوهش بررسی فراوانی روش های مراقبت ازخود در توهمات شنوایی در بیماران اسکیزوفرنیای پارانوئید بستری در بیمارستان شفا بود.مواد و روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی بر روی 201 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی پارانوئید، بستری در بخش های روانپزشکی با روش نمونه گیری آسان بود. جمع آوری داده ها با پرسشنامه ای مشتمل بر دو بخش صورت گرفت، بخش اول مشخصات جمعیت شناختی و بخش دوم پرسشنامه خود گزارش دهی با 38 عبارت در مورد راهکارهای مراقبت از خود.یافته ها: بین برخی از متغیرهای دموگرافیک و موثر دانستن روش های مراقبت از خود در توهم شنوایی ارتباط معنی دار آماری وجود داشت. بین جنس با حیطه جسمی (P<0.05)، شغل با حیطه جسمی (P<0.07) وضعیت زناشویی با حیطه شناختی (P<0.07) وضعیت زندگی با حیطه رفتاری (P<0.01) و وضعیت زناشویی با حیطه رفتاری (P<0.01) ارتباط وجود داشت. 53.2 درصد از نمونه ها توهم شنوایی خود را از نوع صداهایی که امر می کنند گزارش کردند، هم چنین موثرترین روش مراقبت از خود در توهم شنوایی از نظر بیماران، در حیطه روش های جسمی بودکه سوء مصرف مواد (82.1%) بیشترین روشی بود که در این حیطه از نظر مددجویان موثر شناخته شد.نتیجه گیری: مددجویان مبتلا به اسکیزوفرنیای پارانوئید بیشتر از روش های حیطه جسمی مراقبت از خود درمقابل توهم شنوایی استفاده می کردند و این نتایج تاکیدی بر نیاز این مددجویان به مداخلات مناسب پرستاری، در رابطه با آموزش و هدایت آن ها در انتخاب روش های موثر و مناسب مراقبت از خود در توهم شنوایی است.

زمینه و هدف: از آنجاکه تفکر پارانوئید، رویکردی تک بعدی دارد و استفاده از پرسشنامه های طولانی، کاربرد بالینی و پژوهشی مناسبی ندارند، لذا معرفی پرسشنامه های کوتاه، الزامی به نظر می رسد. پرسشنامه تفکرات پارانوئید (GPTS)، ابزار خودسنجی کوتاهی برای سنجش تفکر پارانوئید در گروه غیربالینی و بالینی می باشد. این پژوهش به منظور اعتبارسنجی این پرسشنامه در جمعیت ایرانی انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه زمینه یابی مقطعی، 356 دانشجو در سال 1394 به روش نمونه گیری طبقه ای، انتخاب و با پرسشنامه تفکرات پارانوئید (GPTS) و مقیاس پارانوئید آزمون مینه سوتا (MMPI) مورد آزمون قرار گرفتند. روایی، همزمان با اجرای همزمان مقیاس پارانوئید آزمون مینه سوتا (Minnesota Multiphasic Personality Inventory) سنجیده شد.یافته ها: ضریب همبستگی نمرات GPTS و MMPI برابر 0.71 و معنی دار بود (p=0.001). همسانی درونی مقیاس با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، 0.81 محاسبه گردید.نتیجه گیری: در جمعیت ایرانی، مقیاس تفکرات پارانوئید، (GPTS) ابزار مناسب و کوتاهی برای غربالگری در پژوهش های مرتبط با تفکر پارانوئید می باشد.

زمینه و هدف: اسکیزوفرنی یک بیماری مزمن است که با اختلال در زندگی شخصی و عملکرد اجتماعی قابل توجهی همراه است. از آنجا که تمرینات ورزشی نقش مهمی بر مشکلات مذکور دارد؛ این مطالعه به منظور مقایسه اثر دو شیوه تمرینات تناوبی با شدت بالا و فوتسال بر برخی عوامل آمادگی جسمانی، کیفیت زندگی و علایم منفی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی از نوع پارانوئید انجام شد. روش بررسی: این کارآزمایی بالینی روی 42 بیمار مرد مبتلا به بیماری مزمن اسکیزوفرنی از نوع پارانوئید بستری در مرکز آسایش رشت طی سال 1396 انجام شد. بیماران به صورت تصادفی در سه گروه تمرین تناوبی با شدت بالا (15=n)، فوتسال (12=n) و کنترل (15=n) تقسیم شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی، پرسشنامه علایم منفی و برخی از آزمون های آمادگی جسمانی قبل و بعد از 8 هفته تمرین تعیین شدند. تمرینات تناوبی با شدت بالا (high-intensity interval training: HIIT) سه جلسه در هفته با شدت 70 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب و تمرینات فوتسال سه جلسه در هفته به مدت 40 دقیقه اجرا شدند. یافته ها: توان بی هوازی گروه های فوتسال و HIIT در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری بالاتر بود (P<0. 05)؛ اما اختلاف آماری معنی داری در توان بی هوازی دو گروه فوتسال و HIIT مشاهده نشد. توان عضلانی پا گروه های HIIT و فوتسال در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری بیشتر بود (P<0. 05). توان عضلانی پا در گروه HIIT در مقایسه با گروه فوتسال بالاتر بود (P<0. 05). علایم منفی گروه های HIIT و فوتسال در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری پایین تر بودند (P<0. 05). کیفیت زندگی گروه های فوتسال و HIIT در مقایسه با گروه کنترل معنی دار نبود. نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرینات تناوبی با شدت بالا اثرات چشمگیرتری نسبت به تمرینات فوتسال دارند؛ ولی هر دو نوع تمرین باعث بهبود برخی عوامل آمادگی جسمانی و کاهش علایم منفی در بیماران اسکیزوفرنی می شوند.